Ooit begon Pukkelpop als een fuifje van jeugdhuis De Pukkel. Vandaag? Veertig jaar later? Zo’n 40.000 man die hun polsbandje donderdag al tot rafels dansen. “Dag nul” is passé. Dit is gewoon volle gas, eerste festivaldag, zonder pardon. Handen en oren tekort om alles te vangen!
Kaat Van Stralen
Sinds haar winst bij De Nieuwe Lichting rolt Kaat van festival naar festival met haar punkpoëzie, en nu stond ze op haar allergrootste podium: de Club. Goede keuze van programmator Eppo Janssen, want tot buiten de tent stond men “Stop met wenen” te brullen. Kaat pinkte een traan weg (echt, geen toneel). Daarna: vurige woorden over Gaza, gevolgd door het nummer Taal is God — een poëtische uppercut tegen wapens en zinloos geweld. “Ik ga ook het nummer Ik weet wat werkt brengen. Omdat ik dus totaal niet weet hoe alles werkt,” grapte ze. Newsflash: Kaat weet verdomd goed hoe het werkt.
Eefje de Visser
Donderdagavond in de Marquee was Eefje de Visser gewoon het festival in festivalvorm: drie keer op het podium. Eerst onverwachts bij J. Bernardt voor een duet (Last Waltz, maar dan in Eefjes zeldzame Engels). Daarna haar eigen hypnotische set, inclusief het opgepimpte spektakel dat ze sinds haar Best Kept Secret-headliner heeft: lichtshow, choreografie, alles strak als een nieuwe glitterlegging. Samen met haar twee engelachtige backingzangeressen leverde ze een bezwerende trip af — een optreden dat je bijna deed vergeten dat je ondertussen in een plakkerige tent stond.
Enter Bazart (a.k.a. Exit)
De “mysterieuze band” Exit bleek natuurlijk gewoon Bazart in vermomming — al had de hint “langverwachte comeback” het mysterie niet echt geholpen. Om 23 uur zat de Marquee stampvol en bij de eerste tonen van Chaos was het publiek volledig mee. Frontman Mathieu Terryn zweette zich kapot in een leren broek bij 35 graden (“Goeie keuze, Mathieu”), maar straalde pure comebackvreugde uit.
De verrassingen kwamen als confetti: Eefje de Visser terug voor Onder ons, een Nederlandstalige cover van Novastars When the Lights Go Down… mét Joost Zweegers zelf, die daarna ook Wrong solo achter de piano gooide. En dan — waarom ook niet — Dana Winner op het podium voor Hou mij vast.
Terryn gooide er nog een persoonlijk intermezzo tegenaan: “Twee jaar gestopt met drinken. Niet voor iedereen, maar doe vooral uw eigen goesting.” Nieuwe muziek kwam er ook: Begin opnieuw. Daarna doken Bazart en Bente samen in Zoutelande. Bazart is terug. Of eigenlijk: ze waren nooit écht weg, maar donderdag op Pukkelpop voelde het wel alsof ze zichzelf opnieuw hadden uitgevonden — met leren broek en al.
Als Pukkelpop zo al begint, moeten we ons schrap zetten voor de rest van het weekend. Maar hé, eerst even zonnecrème bijsmeren en water drinken. Je weet nooit wie er straks nog het podium op wandelt. (CC)