Wie vrijdag 21 augustus naar Pukkelpop kwam met het plan om “alles even mee te pikken”, heeft vermoedelijk ergens rond 14 uur moeten beseffen dat dit een bijzonder slecht plan was. De tweede festivaldag bood op acht podia zoveel verschillende artiesten, stijlen en activiteiten aan dat zelfs de meest fanatieke festivalganger keuzes moest maken.
Hoewel Pukkelpop donderdag al was begonnen, voelde vrijdag als het echte startschot van het festivalweekend. Met onder meer Roxy Dekker, DIKKE, Becky Hill, Major Lazer, Djo, Turnstile en YUNGBLUD op de Main Stage en The Hives, Geese, Kelis en Soulwax in de Marquee stond er een programma dat moeiteloos van pop naar punk, van hiphop naar techno en van rock naar comedy sprong.
Kortom: op Pukkelpop hoefde je vrijdag vooral niet te weten wat je wilde zien. Je moest vooral accepteren dat je een hoop zou missen.
Roxy Dekker geeft het startschot
Rond het middaguur kreeg Roxy Dekker de eer om de Main Stage te openen. De Nederlandse popster bracht meteen de eerste grote groep festivalgangers op de been. Daarna volgde DIKKE, waarmee ook de Nederlandstalige hiphop meteen zijn plaats kreeg op de festivalweide.
Het was een toegankelijke start van een dag die later alle kanten uit zou gaan. En wie liever niet meteen voor de Main Stage stond, had zoals gewoonlijk ongeveer 37 andere opties.
In de Marquee konden bezoekers terecht voor Captain Comedy’s All Stars, met onder anderen Jens Dendoncker, Bart Cannaerts en Xander De Rycke. Daarmee maakte Pukkelpop meteen duidelijk dat lachen minstens zo belangrijk kan zijn als meezingen.
Acht podia, één groot probleem: kiezen
Ook de kleinere podia kwamen vroeg op gang. Op Wave stonden onder meer Sef en Alessi Rose, terwijl de Club en de Boiler ruimte boden aan elektronische, experimentele en alternatieve acts.
Het resultaat was typisch Pukkelpop: wie een optreden beu was, hoefde niet naar huis. Die hoefde gewoon vijf minuten te wandelen en kon zich vervolgens afvragen waarom hij überhaupt voor het vorige optreden had gekozen.
In de namiddag werd de keuzestress alleen maar groter. Jalen Ngonda stond in de Marquee, terwijl Becky Hill de Main Stage inpakte.
Becky Hill brengt de weide aan het dansen
Becky Hill vormde een van de eerste grote publieksmagneten van de dag. De Britse zangeres bracht haar pop- en dancenummers naar de Main Stage en duwde de sfeer steeds verder richting het avondprogramma.
Wie liever naar gitaren luisterde, kon elders terecht. Wie meer zin had in elektronische muziek, hoefde slechts een andere tent binnen te stappen. En wie werkelijk geen keuze kon maken, kon altijd nog doen alsof hij “even een rondje ging lopen”.
Dat rondje duurde bij Pukkelpop traditioneel ongeveer anderhalf uur.
Major Lazer zet de avond in vuur en vlam
Bij valavond was het tijd voor Major Lazer. De Amerikaanse dancehall- en elektronische act zorgde voor een duidelijke omslag. De middag van ontdekken en rondlopen maakte plaats voor het grote avondfeest.
Met elektronische muziek, dancehall, reggae-invloeden en bekende festivalhits werd de Main Stage een van de drukste plekken van de weide.
Ondertussen bleef ook de rest van Pukkelpop vrolijk verdergaan. Kelis stond in de Marquee, Charlotte Adigéry & Bolis Pupul speelde op Wave, terwijl IJSLAND in de Club en verschillende elektronische acts in de Boiler hun eigen publiek trokken.
Wie vrijdag alles wilde zien, had op dat moment eigenlijk nog maar twee opties: sneller leren lopen of een tijdmachine regelen.
Djo brengt ademruimte
Om 19.35 uur was het op de Main Stage tijd voor Djo. De Amerikaanse artiest, bekend bij een groot publiek dankzij zijn muziek en zijn werk als acteur, bracht een meer sfeervolle energie naar de festivalweide.
Na de dansbare explosie van Major Lazer vormde Djo een welkome muzikale adempauze. Al duurde die rust niet overal even lang.
In de Marquee stond op hetzelfde moment Geese. De Amerikaanse rockband zorgde voor een volledig ander geluid en bood liefhebbers van alternatieve gitaarmuziek een sterk alternatief.
En daar zat meteen opnieuw het grote Pukkelpopdilemma: voor het podium staan waar je bent, of vijf minuten wandelen omdat je “toch ook even Geese wilde meepikken”.
Turnstile zorgt voor een explosieve passage
Daarna was het tijd voor Turnstile. De Amerikaanse hardcorepunkband was een van de grote publiekstrekkers van de avond en zorgde voor een stevige dosis rauwe energie.
Turnstile staat bekend om zijn bijzonder intense liveoptredens en maakte die reputatie opnieuw waar. Harde gitaren, punkenergie en een publiek dat duidelijk niet van plan was om rustig te blijven staan, maakten van het optreden een van de meest fysieke passages van de avond.
Het optreden werd bovendien via VRT gestreamd, waardoor ook kijkers buiten Kiewit konden meegenieten van de chaos.
Wie voor Turnstile koos, miste tegelijkertijd The Hives in de Marquee. Daar kreeg het publiek een uur lang klassieke, energieke rock-’n-roll voorgeschoteld.
Pukkelpop had dus opnieuw een eenvoudige boodschap: je kunt niet alles zien. Stop met proberen.
YUNGBLUD sluit de Main Stage af
Het officiële sluitstuk van de Main Stage was YUNGBLUD. De Britse artiest bracht precies wat je van een grote festivalafsluiter verwacht: een groot publiek, veel energie en een flinke dosis interactie.
Tijdens zijn optreden zocht YUNGBLUD het publiek op en kwam hij al crowdsurfend weer richting podium. De fans reageerden bijzonder enthousiast op de intensiteit van de show.
Om 1 uur ’s nachts verdween hij van het podium. Voor sommigen was dat het moment om richting camping te vertrekken.
Voor anderen was het vooral het moment om te beseffen dat de vrijdag nog helemaal niet voorbij was.
De nacht begint pas om 1 uur
In de Marquee begon Soulwax om 1 uur aan zijn set. De Belgische band vormde met zijn mix van rock en elektronische muziek de perfecte overgang van festivaldag naar nachtelijk feest.
Tegelijkertijd begon KI/KI in Wave aan een stevige elektronische set en nam Adriatique in de Boiler het over. Diplo stond er eerder op de avond geprogrammeerd nadat John Summit zijn optreden wegens onvoorziene omstandigheden had moeten annuleren.
In de Club kon het feest zelfs doorgaan tot 4 uur.
Voor de gemiddelde festivalbezoeker betekende dat ongeveer het volgende: je lichaam zei dat het bedtijd was, maar de programmabrochure zei iets helemaal anders.
Pukkelpop als festival van ontdekkingen
Wat vrijdag vooral duidelijk maakte, is hoe breed Pukkelpop anno 2026 programmeert.
Op één dag kon je Roxy Dekker, DIKKE, Becky Hill en YUNGBLUD zien, maar evengoed Turnstile, The Hives, Geese en Soulwax. Daarbovenop kwamen elektronische namen als Major Lazer, Diplo, KI/KI en Adriatique, plus een brede selectie alternatieve en experimentele acts.
Ook buiten de muziek was er genoeg te beleven, met onder meer comedy, gaming, technologie en andere vormen van entertainment.
Die enorme variatie zorgt ervoor dat Pukkelpop niet aanvoelt als één groot concert, maar als een tijdelijke wereld waarin iedere bezoeker zijn eigen festival probeert samen te stellen.
Met wisselend succes.
Want wie voor één grote naam naar Kiewit komt, ontdekt onderweg vaak nog drie andere artiesten die hij eigenlijk ook wil zien. En voor je het weet, ben je twintig minuten te laat, staat je vrienden ergens aan de andere kant van het terrein en heb je geen idee meer waar je rugzak ligt.
Maar misschien is dat precies de bedoeling.
Een vrijdag zoals Pukkelpop hem bedoeld heeft
Vrijdag 21 augustus was een bijzonder sterke festivaldag. De combinatie van grote headliners, alternatieve namen, elektronische acts, comedy en randanimatie zorgde voor een programma dat verschillende generaties en muzieksmaken aansprak.
Turnstile zorgde voor de rauwe energie, Major Lazer voor het grote dansfeest en YUNGBLUD voor een spectaculaire afsluiter. Maar de echte kracht van de dag zat in de breedte van het programma.
Terwijl duizenden bezoekers voor de Main Stage stonden, vonden elders op het terrein minstens even interessante verhalen plaats.
En dat is misschien wel de essentie van Pukkelpop: je komt voor één artiest, mist er uiteindelijk drie, ontdekt er twee waarvan je nog nooit had gehoord en gaat naar huis met een veel te lange lijst nieuwe favoriete bands.