Met ‘Vieze Vlinder’ stelt Kaat Van Stralen haar veelbelovende debuut-EP voor: vijf compromisloze songs waarin ze als jonge vrouw haar weg zoekt in een wereld die vaak hard en verwarrend is. De EP bundelt de hoogste pieken en diepste dalen van het jongvolwassen bestaan, rauw en eerlijk verpakt in een explosieve mix van punk, tegendraadse pop en activistische protest anthems.
Van zelfbeeld en seksuele vrijheid tot maatschappelijke verwachtingen en het recht om kwaad te zijn: Kaats teksten snijden messcherp door thema’s die urgent en herkenbaar zijn, zonder te vervallen in clichés. Haar nummers zijn gelaagd en schurend, maar tegelijk meeslepend en aanstekelijk.
Muzikaal klinkt ‘Vieze Vlinder’ als de compromisloze intensiteit van Fiona Apple en het scherpe sociale oog van Sophie Straat. Kaats stem is daarbij niet louter een instrument, maar een wapen van verzet. De productie van Pieter-Jan Decraene versterkt die energie met een eigenzinnige, soms licht chaotische aanpak die aansluit bij de DIY-mentaliteit van bands als Micachu & The Shapes, Deerhoof en Tune-Yards. Onverwachte ritmewissels, gruizige gitaren en schurende samples maken van ‘Vieze Vlinder’ een eclectisch geheel dat barst van onstuimigheid.
‘Vieze Vlinder’ is een uitnodiging om te voelen, te denken en misschien zelfs te schreeuwen. Een gedurfde eerste stap van een artieste die nog veel te vertellen heeft.
TRACK BY TRACK
1. Hoe Wil Je Me (luister)
De openingstrack is een luisterverhaal, een gelaagde aanklacht tegen grensoverschrijdend gedrag en seksisme. De vraag “Hoe wil je me?” klinkt bijna ironisch, want het antwoord kennen we al. Wat volgt zijn strofes die als spraakwatervallen over alledaagse situaties razen waarin minderheidsgroepen zich voortdurend moeten positioneren. Het ontspoorde einde van het nummer zet meteen de toon van de EP: Kaat Van Stralen laat zich niet langer doen.
2. Ik Weet Hoe Het Werkt (luister)
“Recht tussen mijn benen zal er altijd iets mankeren, maar dat is nog geen reden om het spel niet mee te spelen, toch?” Met die ene zin is de toon gezet. In deze felle punksong fileert Kaat Van Stralen het politieke toneel – het gebrabbel, het getaffel, het kinderlijk spel dat we ‘beleid’ noemen. ‘Ik Weet Hoe Het Werkt’ is een vurige waarschuwing aan de machthebbers: de tijd van toekijken is voorbij.
3. Aerobics (luister)
Sportief protest, vol funk, punk en ironie. ‘Aerobics’ neemt de schoonheidsidealen van vandaag op de korrel, met een knipoog naar de jaren ’80 en ’90: denk Jane Fonda, denk Pamela Anderson. Niet uit nostalgie, maar als spiegel voor de huidige tijd. De song beweegt tussen zelfbevrijding en maatschappijkritiek: het vrouwelijk lichaam terug opeisen, humor als wapen en een refrein dat alles samenvat: wij doen ons eigen ding.
4. Projectje (luister)
Onder de stoere laag van ironie en verzet schuilt ook kwetsbaarheid. ‘Projectje’ is een song over verdriet en over machteloosheid in de liefde. Over het moment waarop je beseft dat je hart volledig in andermans handen ligt, ook al verdient die ander het niet. Liefde als verslaving, als dwangbuis. “Als je machinaal zal marcheren tot hij je kan begeren, zul je samen altijd klassikaal creperen.”
5. Vieze Vlinder (luister)
De slottrack draait om metamorfose. ‘Vieze Vlinder’ bezingt de strijd met het eigen lichaam en de drang om te veranderen, te verdwijnen, te verdoven. De song verkent de belevingswereld van iemand met een eetstoornis, met pijnlijke eerlijkheid. Drank, drugs, zelfverwonding – overleven als tijdelijk vergeten. Het is rauw, ontluisterend en tegelijk teder: een vlinder die zichzelf niet mooi vindt, maar toch blijft fladderen.